دیگر ترک زبانان کوچنده, کردها , لرها , بلوچ ها, عرب ها, ارمنیها و آشوری ها, نیم بیشتر جمعیت ایران را تشکیل میدهند.هر یک از این گروههای بزرگ نژادی: ترک های آدربایجان, ترکمنها, بلوچ ها,کردها, لرها وعرب ها با زبان ها و فرهنگ خاص خود از دیگران متمایز میشوند. حتی جغرافیای سکونت برخی از این اقوام, انحصاری است. این اقوام از تفاوت نژادی خود با دیگران آگاه اند. سطح این آگاهی بسیار وسیع است. مثلا ارمنی ها آشوری ها, که با جغرافیای متمرکز جداگانه در برابر فشارهای تحلیل برنده مقاومت کرده اند, پیوندهای قومی مستحکمی با تیره های خود, حتی در کشورهای همسایه دارند و در ترکیه, عراق, ترکمنستان و آدربایجان شوروی, وزنه ی سیاسی محسوب می شوند.

تعریف مکسوب از ملت فراموش میکند که ایران سرزمینی چند نژادی است و از لحاظ جمعیت شناسی دو شاخص و حوزه ی متمرکز دارد. حوزه ی کوچکتر, که در مرکز کشور قرار دارد. فارسی زبان اند و در حوزه ی بزرگتر که اطراف حوزه ی کوچک را پوشانده اقوام مختلی با زبان های دیگر زندگی میکنند. این حوزه ی بزرگ تر در قسمت شمال شرقی به دسته های کوچکتری نیز تقسیم میشود. این اقوام از لحاظ فرهنگی یعنی زبان مذهب سنن ونظام ارزش ها از یکدیگر متمایزند بدین ترتیب برا ی رد دیدگاه مکسوب کافی است توجه کنیم که کمتر از نیمی از جمعیت ایران با زبان فارسی به عنوان زبان مادری تکلم میکنند و دیگر اقوام مختلف ایرانی از جمله ترک های اذربایجان ترکمن ها, ترک های قشقایی و