غریبان را عریان کرده, در برابر سادگی و تحمل و نیاز وا ماندگین جهان قرار داده باشد.چنان که دیگر داستان های او از پنهانی ترین زوایای رفتار آدمی پرده بر میدارد, که به طور معمول زیر شکلک های ظاهری و مزورانه ی روزمره ی خویش پنهان میکنیم. داستانهای او چون یک رودخانهی زلال بهشتی در جان آأمی تازگی می نشاند.

یادداشت مترجم

در داستان های کواه خانم آلنده , روح زن شجاعی که گویی در هر لحظه مشغول نوشیدن معجونی از مرگ و زندگی است و در لبه ی برانی از عشق و نفرت را می رود جاری است. نگاه او به زنان از منزه نگری های فمینیست ها فاصله دارد. بی اینکه یک دم نیز معصومیت به بازی گرفته شده ی زنان را فراموش کند. هنوز و هرگز بیانیه ای قوی تر از داستان< به سوی پایتخت> او نخوانده بودم, که انسان دوستی انگل شکل