طلوع اسلام در ايران، و به دست و خواست شعوبيه، بازمي گردد·بنا بر آن نياز و مصلحت سياسي، كه با منافع ديگران پيوسته بوده است، در قرن اخير، گرد وخاك آن دروغ ها را سترده، با جلايي جديد و شعوبيه اي جديد ـ كه با همت و دخالت انبوه خاور شناسان غالباً عامي و دغل، جهاني شده اند ـ بار ديگر عرضه مي كنند· به تقريب تمام ستون هاي اصلي تاريخ ايران، كه ملتي بر آن تكيه دارد، در قرن اخير، با مصالح همين جعل و دروغ هاي كهنه شعوبيه، بالا رفته است· اگر بناي اين تاريخ را، از بنيان باز نسازيم، دير نيست كه سقف بر ما فرود آيد، هرچند كه با روشنفكري بي فروغ كنوني، شايد كه اكنون نيز فرود آمده باشد· ممكن نبود مطالب اين كتاب را، به اين يا آن بهانه، از جمله بهره برداري سياسي اين و آن، به زماني ديگر موكول كنم· زيرا اين استدلال ـ حتي اگر درست باشد، كه نيست ـ استدلالي سياسي است و مورخ نمي تواند و نبايد از هيچ «سياستي» پيروي كند· آن چه در اين رشته از بررسي هاي بنياني تاريخ ايران فراهم مي شود، جز به صاحب اين تأليف تعلق ندارد· حتي بازگويي بخش هايي از كتاب حاضر، كساني از صاحبان انديشه و فرهنگ را هراسان كرد، كه گمان نداشتم ازغرش كوه نيزهراس كنند· از ميان آنان درباره انتشار اين كتاب، پيشاپيش اتمام حجت كرده اند· اما چه باك، كه داور، دوران است

ناصر پورپیرار

فرهنگ، به انسان و به آينده خدمت مي كند، بي تشويش ها و تفكيك هاي نژادي، ديني و ميهني· مورخ، اگر به يك انديشه، يك ملت، يك دين، يك حزب و يا حتي يك نام خانوادگي متعلق باشد، بي شك اشاره هاي اش به آن انديشه، ملت، دين، حزب و خانواده تعلق و تمايل خواهد داشت· در پرداخت تاريخ، تمايل و تعلق، از مورخ، فريب كار مي سازد· كتاب هاي من، در بنيان تاريخ ايران، ابزار سياسي نيست و به اوضاع و احوال زمانه كار ندارد· در تاريخ، تنها كسب آگاهي درست، چاره ساز و راهنما است، نه مصلحت انديشي هاي سياسي، اجتماعي و يا ملي· به گمان من، آراستن تاريخ به بزك هايي كه عاميان را خوش آيد، كارمورخي است كه زهره ي در خويش نگريستن ندارد· از اين دست تاريخ نگاري، فرهنگ و هويت ملي را معيوب مي كند و به بلاتكليفي مردم، به هنگام حوادث سرنوشت ساز، دامن مي زند· مطالب اين كتاب نيز، چون كتاب نخست ، بحثي است در ريشه ها و علل· برافروختن و تافتن و ياوه بافتن، اين ريشه ها را نخشكاند؛ چرا كه راه خرد و خودشناسي، پيوسته از مسير بي پرواي صراحت، به ويژه در مقوله تاريخ، گذشته است· خانه تاريخ ايران، كه اينك در آن نشسته ايم ـ و به تر اين كه بگويم نشانده اند ـ دل انگيز و رؤيايي، اما كهنه و بيد خورده و نااستوار است· موريانه بناي تاريخ ايران، جعل ودروغ بوده است، كه مبناي آن، به زمان