رعب انگيز، كه حرفه و شيوه اصلي شان توطئه است، اداره مي كنند؛ پس ردّ تاريخي توطئه، از قتل هابيل به دست قابيل، تا توافق ميان برادران يوسف، آورندگان كورش به بين النهرين، همدستي سناتورهاي روم باستان در خنجركشي به روي سزار، بر كِشندگان عباسيان، هدايت كنندگان هلاكو به بغداد، كُشندگان اميركبير و طراحان حمله جهاني به عراق، به آساني قابل رؤيت است· حداكثر اين كه «ما» كوشيده ايم از توطئه جان سالم به در بريم و پامال توطئه ها نشويم· همين جاست كه «ما» خود را عيان مي كنيم و غالباً از توطئه گران تواناتريم· ارزيابي اقتدار و عقل و پايداري هرملتي، در سنجش شيوه و سنت هايي به دست مي آيد، كه در خنثي كردن توطئه ها به كار برده اند! كتاب هاي من ازجمله با يكي ازهولناك ترين توطئه هاي معاصر، كه تجديد حيات توطئه اي كهن تر است، يعني تزريق انديشه ي ضدعرب، در تفكر روشن فكري كنوني ايران، مقابله مي كند· «چه گونه» توطئه گران، در فاصله اي كوتاه، روشن فكري «ما» را به چنين متعصبين خوش باوري تبديل كرده اند؟!! و بالاخره، تمام اشارات اين كتاب بر مسائل اسلام و فرقه هاي درون آن، از ديدگاهي تاريخي بنيه مي گيرد، نه قضاوت ديني ومذهبي! پيش از اين گفته بودم كه مورخ نمي تواند به دين، مذهب، سرزمين، سنت، حزب و يا سياست معيني متعلق باشد· قضاوت هاي مورخ، اگر در سايه علاقه اي قرار گيرد، سخناني تبليغاتي و باطل مي شود و حاصلي جز بقا و دوام توضيح تاريخ در چنبره هاي كنوني نخواهد داشت

ناصر پورپیرار

چندي است تئوري «توطئه در تاريخ» را به تمسخر مي گيرند· آيا اين خود توطئه اي تازه نيست؟! هنگامي كه مي توان از توطئه كهن يهود در برآوردن كورش و هخامنشيان درشرق ميانه پرده برداشت وهنگامي كه دربازساخت تاريخي كورش، به عنوان نخستين اصلاحگر نيز، آشكارا به مداخله توطئه گرانه ي مورخين و به طور كلي شرق شناسان پيرو تورات برمي خوريم؛ پس شايد منكران تئوري توطئه درتاريخ گمان كنند كه همزماني ظهوركورش در شرق ميانه، با انهدام تمدن بابل، شوش، ايلام و يا ماد يك اتفاق و تصادف طبيعي در تاريخ اين ملت ها و منطبق با ويژگي هاي قومي آن ها بوده است! امروز هم كه فقط بخشي ازاسناد سازمان سيا، به توطئه فروپاشي مصدق و سوكارنو، و قتل آلنده و لومومبا، در ايران و خاور دور، و در آمريكاي لاتين و آفريقا، كه به تغيير مسير تاريخ در اين سرزمين ها منجر شد، اعتراف مي كند؛ نظريه پردازان منكر توطئه در تاريخ، شايد در اين باره نيز بگويند: اين ملت ها بنا بر سيرت ملي خود، توطئه گران را براي تغيير مسير طبيعي تاريخ سرزمين شان دعوت كرده اند! ظهورچنين صاحب نظراني، توطئه ي ديگري به قصد كور كردن روزنه ي تازه ي تاريخ است· زيرا توطئه گران به حساسيت تاريخي نوپديد، در بين ملت هاي از توطئه آسيب ديده پي برده اند؛ پس بايد جست وگران رد پاي توطئه در تاريخ را، گرفتاران به ماليخوليا، ناآشنايان با فطرت خويش و كهنه انديشان خيال پرداز معرفي كنند، زيرا توطئه گران به توقف چنين جست وجويي نيازمندند· اگر در همين روزگار نيز، امور ملي يا جهاني را، سازمان هاي مخوف امنيت، با اين همه نام هاي