نمي شد و خاطره نويسي باب نبود· اگر لحن ناراضي و ناقد نويسنده را نيز در نظر بگيريم، آشكار مي شود كه آقاي قدسي به عنوان روايتگر تاريخ از خود شجاعت غيرمتعارفي بروز داده اند، كه قابل ستايش است· خواننده خود درخواهد يافت كه اعظام الوزاره چيزي بيش از يك حقوق بگير دولت و مستعد تبديل به يك رجل سياسي تأثير گذار بوده است· اين دولت مرد تيزنگاه توانسته است در خاطرات خود شكاف هايي را در ساختمان جامعه و دولت نشان دهد، كه در تكان بزرگ جهش 57، به فروپاشي سيستم كهنه انجاميد· خاطرات ايشان نيز مي تواند چنان قطعه اي، در «پازل» تاريخ معاصر به جاي خود نشيند و تصوير را تكميل تر كند.

ناصر پورپیرار

خاطرات آقاي حسن اعظام قدسي (اعظام الوزاره) نگاه ويژه ي دولت مردي است به تاريخ معاصر، كه به زمان پنج سلطان زيسته و به سه سلطان خدمت كرده است· در اين يادداشت ها، رگه هايي از مردم خواهي نويسنده دويده است، كه نشان از رسوخ انديشه هاي نو در آن لايه ي اجتماع مي دهد كه به بي اعتنايي مطلق به رعيت عادت داشته اند· اين لايه، بي اين كه بتواند راه حلي مشخص ارائه دهد، سراسر آرزومندي و اميد به تغيير است· تغييري كه هيچ زيربناي جامعه شناسانه ندارد و شبيه به تخيلات اومانيستي است· با اين همه آن چه را آقاي اعظام قدسي درباره ي جنبش مشروطه به بعد آورده اند، بدون نكات تازه و اشارات گفته نشده، نيست· ايشان به زماني به كار خاطره نويسي دست زده اند،كه زبان گوياي چنداني يافت